നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നത് തെറ്റാണോ?
ഒരിക്കലുമല്ല.
നമ്മുടെ ഭാഷ, സംഗീതം, നൃത്തം, വസ്ത്രം, ഭക്ഷണം, ആഘോഷങ്ങൾ എന്നിവയിൽ അഭിമാനം ഉണ്ടാകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഒരു മലയാളി തിരുവാതിര അവതരിപ്പിക്കട്ടെ, ഒരു തമിഴൻ തന്റെ നാടൻ കല അവതരിപ്പിക്കട്ടെ, ഒരു പഞ്ചാബി ഭാംഗ്ര അവതരിപ്പിക്കട്ടെ, ഒരു ജാപ്പനീസ് തന്റെ പാരമ്പര്യ കല ലോകത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്തട്ടെ — സംസ്കാരത്തിന്റെ വൈവിധ്യമാണ് ലോകത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം.
പക്ഷേ ഒരു പ്രധാന ചോദ്യം അവശേഷിക്കുന്നു:
നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം മറ്റൊരാളുടെ സമാധാനത്തെ ബാധിക്കുന്നിടത്ത് നാം എന്ത് ചെയ്യണം?
ഇതാണ് യഥാർത്ഥ Civic Sense.
ഒരു ലൈബ്രറിയിൽ ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. ഒരു ആശുപത്രിയിൽ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ആഘോഷിക്കുന്നത് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അവകാശമാണെന്ന് പറയാനാവില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, പൊതുഗതാഗത സംവിധാനങ്ങൾ, കടകൾ, വിമാനത്താവളങ്ങൾ, റോഡുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അവിടെ ഉള്ള മറ്റുള്ളവരുടെ സൗകര്യവും പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
സംസ്കാരം പ്രദർശിപ്പിക്കാനും ശരിയായ വേദി വേണം
വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ നമ്മുടെ സംസ്കാരം അവതരിപ്പിക്കുന്നത് വളരെ നല്ല കാര്യമാണ്. എന്നാൽ അതിന് നിരവധി മികച്ച മാർഗങ്ങളുണ്ട്.
സാംസ്കാരിക ഫെസ്റ്റിവലുകൾ, കമ്മ്യൂണിറ്റി ഇവന്റുകൾ, സ്കൂൾ-കോളേജ് പരിപാടികൾ, ഇന്ത്യൻ അസോസിയേഷൻ ആഘോഷങ്ങൾ, പൊതുവേദികൾ, അംഗീകൃത സാംസ്കാരിക പരിപാടികൾ — ഇവിടെയെല്ലാം നമ്മുടെ കലകൾ അഭിമാനത്തോടെ അവതരിപ്പിക്കാം.
അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ:
കലാകാരന് ബഹുമാനം ലഭിക്കും.
കാണികൾക്ക് ആസ്വദിക്കാൻ സാധിക്കും.
പ്രാദേശിക സമൂഹവുമായി നല്ല ബന്ധം ഉണ്ടാകും.
നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന് കൂടുതൽ ഗൗരവം ലഭിക്കും.
പക്ഷേ ഒരു കടയുടെ നടുവിലോ പൊതുബസിലോ മറ്റുള്ളവർക്ക് അസൗകര്യം ഉണ്ടാകുന്ന രീതിയിലോ പ്രവർത്തിച്ചാൽ, ആളുകൾ കലയുടെ സൗന്ദര്യത്തെക്കാൾ സംഭവത്തിന്റെ അസൗകര്യത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങുക.
Social Media പ്രശ്നം കൂടുതൽ വലുതാക്കുന്നു
മുമ്പ് ഒരു ചെറിയ സംഭവം നടന്നാൽ അത് അവിടെ അവസാനിച്ചുപോകുമായിരുന്നു. ഇന്ന് ഒരാൾ മൊബൈലിൽ വീഡിയോ എടുത്താൽ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അത് ലോകമെമ്പാടും എത്തുന്നു.
ഒരു വീഡിയോ.
ഒരു Caption.
ലക്ഷക്കണക്കിന് Views.
പിന്നീട് ആയിരക്കണക്കിന് Comments.
അതിന് ശേഷം ഒരു വ്യക്തിയുടെ പ്രവൃത്തി മുഴുവൻ രാജ്യത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും പ്രതിനിധിയായി മാറുന്നു.
ഇതാണ് സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ അപകടകരമായ വശം.
ഒരു വ്യക്തി തെറ്റ് ചെയ്താൽ “ഈ രാജ്യത്തെ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെയാണ്” എന്ന് പറയുന്നത് ശരിയല്ല. അതുപോലെ തന്നെ, ഒരു വ്യക്തി നല്ലത് ചെയ്താൽ മുഴുവൻ സമൂഹവും അതുപോലെയാണെന്നും പറയാൻ കഴിയില്ല.
വ്യക്തിയുടെ പ്രവർത്തിയെ വിമർശിക്കാം. എന്നാൽ ഒരു ജനതയെ മുഴുവൻ വിധിക്കരുത്.
യഥാർത്ഥ അഭിമാനം എന്താണ്?
നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതല്ല മാത്രം അഭിമാനം.
മറ്റുള്ളവരുടെ സംസ്കാരത്തെയും ബഹുമാനിക്കുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ സാംസ്കാരിക പക്വത കാണിക്കുന്നത്.
വിദേശത്ത് പോകുമ്പോൾ അവിടുത്തെ നിയമങ്ങളും പൊതുസ്ഥലങ്ങളുടെ രീതികളും മനസ്സിലാക്കുക.
നമ്മുടെ നാട്ടിൽ വിദേശികൾ വരുമ്പോൾ അവരുടെ വ്യത്യസ്തമായ ജീവിതരീതികളെയും ബഹുമാനിക്കുക.
ഇതാണ് ഒരു connected world-ന്റെ അടിസ്ഥാന ശീലം.
ഇന്ന് ലോകം വളരെ ചെറിയതായിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ സംഭവിക്കുന്ന ഒരു വീഡിയോ അമേരിക്കയിൽ ചർച്ചയാകും. കേരളത്തിലെ ഒരു കലാരൂപം യൂറോപ്പിൽ വൈറലാകും. ഒരു ചെറിയ പ്രവൃത്തി ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ കാണും.
അതുകൊണ്ട് ഓരോ വ്യക്തിയും ഒരു രീതിയിൽ തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും unofficial ambassador ആയി മാറുകയാണ്.
അപ്പോൾ ചോദ്യം ഇതാണ്...
നമ്മൾ നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തെ ലോകത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്തണമോ?
തീർച്ചയായും വേണം.
അതിൽ അഭിമാനം ഉണ്ടാകണമോ?
തീർച്ചയായും വേണം.
പക്ഷേ അതോടൊപ്പം മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വകാര്യതയും സമാധാനവും പൊതുസ്ഥലങ്ങളുടെ നിയമങ്ങളും ബഹുമാനിക്കണമോ?
അതും അത്രതന്നെ ആവശ്യമാണ്.
സംസ്കാരവും പൊതുബോധവും പരസ്പരവിരുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളല്ല.
യഥാർത്ഥത്തിൽ,
മറ്റുള്ളവരെ ബഹുമാനിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉയർന്ന സംസ്കാരം.
വൈറലാകാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നത് എളുപ്പമാണ്.
പക്ഷേ ലോകം നമ്മെ ബഹുമാനിക്കുന്ന രീതിയിൽ പെരുമാറുക എന്നതാണ് കൂടുതൽ വലിയ കാര്യം.
നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം എന്താണ്?
പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ സാംസ്കാരിക പ്രകടനങ്ങൾ നടത്തുന്നത് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണോ, അതോ മറ്റുള്ളവരുടെ സൗകര്യം പരിഗണിക്കേണ്ട ബാധ്യതയുണ്ടോ?
b4india Community-യിൽ നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം പങ്കുവെക്കൂ.
Tycka om
-
-
-
-
-
-
Kommentar
Dela med sig
നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നത് തെറ്റാണോ?
ഒരിക്കലുമല്ല.
നമ്മുടെ ഭാഷ, സംഗീതം, നൃത്തം, വസ്ത്രം, ഭക്ഷണം, ആഘോഷങ്ങൾ എന്നിവയിൽ അഭിമാനം ഉണ്ടാകുന്നത് സ്വാഭാവികമാണ്. ഒരു മലയാളി തിരുവാതിര അവതരിപ്പിക്കട്ടെ, ഒരു തമിഴൻ തന്റെ നാടൻ കല അവതരിപ്പിക്കട്ടെ, ഒരു പഞ്ചാബി ഭാംഗ്ര അവതരിപ്പിക്കട്ടെ, ഒരു ജാപ്പനീസ് തന്റെ പാരമ്പര്യ കല ലോകത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്തട്ടെ — സംസ്കാരത്തിന്റെ വൈവിധ്യമാണ് ലോകത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം.
പക്ഷേ ഒരു പ്രധാന ചോദ്യം അവശേഷിക്കുന്നു:
നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യം മറ്റൊരാളുടെ സമാധാനത്തെ ബാധിക്കുന്നിടത്ത് നാം എന്ത് ചെയ്യണം?
ഇതാണ് യഥാർത്ഥ Civic Sense.
ഒരു ലൈബ്രറിയിൽ ഉച്ചത്തിൽ സംസാരിക്കുന്നത് നമ്മുടെ സ്വാതന്ത്ര്യമാണ് എന്ന് പറയാൻ കഴിയില്ല. ഒരു ആശുപത്രിയിൽ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ ആഘോഷിക്കുന്നത് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിക്കുന്ന അവകാശമാണെന്ന് പറയാനാവില്ല. അതുപോലെ തന്നെ, പൊതുഗതാഗത സംവിധാനങ്ങൾ, കടകൾ, വിമാനത്താവളങ്ങൾ, റോഡുകൾ എന്നിവ ഉപയോഗിക്കുമ്പോൾ അവിടെ ഉള്ള മറ്റുള്ളവരുടെ സൗകര്യവും പരിഗണിക്കേണ്ടതുണ്ട്.
സംസ്കാരം പ്രദർശിപ്പിക്കാനും ശരിയായ വേദി വേണം
വിദേശരാജ്യങ്ങളിൽ നമ്മുടെ സംസ്കാരം അവതരിപ്പിക്കുന്നത് വളരെ നല്ല കാര്യമാണ്. എന്നാൽ അതിന് നിരവധി മികച്ച മാർഗങ്ങളുണ്ട്.
സാംസ്കാരിക ഫെസ്റ്റിവലുകൾ, കമ്മ്യൂണിറ്റി ഇവന്റുകൾ, സ്കൂൾ-കോളേജ് പരിപാടികൾ, ഇന്ത്യൻ അസോസിയേഷൻ ആഘോഷങ്ങൾ, പൊതുവേദികൾ, അംഗീകൃത സാംസ്കാരിക പരിപാടികൾ — ഇവിടെയെല്ലാം നമ്മുടെ കലകൾ അഭിമാനത്തോടെ അവതരിപ്പിക്കാം.
അങ്ങനെ ചെയ്യുമ്പോൾ:
കലാകാരന് ബഹുമാനം ലഭിക്കും.
കാണികൾക്ക് ആസ്വദിക്കാൻ സാധിക്കും.
പ്രാദേശിക സമൂഹവുമായി നല്ല ബന്ധം ഉണ്ടാകും.
നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തിന് കൂടുതൽ ഗൗരവം ലഭിക്കും.
പക്ഷേ ഒരു കടയുടെ നടുവിലോ പൊതുബസിലോ മറ്റുള്ളവർക്ക് അസൗകര്യം ഉണ്ടാകുന്ന രീതിയിലോ പ്രവർത്തിച്ചാൽ, ആളുകൾ കലയുടെ സൗന്ദര്യത്തെക്കാൾ സംഭവത്തിന്റെ അസൗകര്യത്തെക്കുറിച്ചാണ് സംസാരിക്കാൻ തുടങ്ങുക.
Social Media പ്രശ്നം കൂടുതൽ വലുതാക്കുന്നു
മുമ്പ് ഒരു ചെറിയ സംഭവം നടന്നാൽ അത് അവിടെ അവസാനിച്ചുപോകുമായിരുന്നു. ഇന്ന് ഒരാൾ മൊബൈലിൽ വീഡിയോ എടുത്താൽ നിമിഷങ്ങൾക്കുള്ളിൽ അത് ലോകമെമ്പാടും എത്തുന്നു.
ഒരു വീഡിയോ.
ഒരു Caption.
ലക്ഷക്കണക്കിന് Views.
പിന്നീട് ആയിരക്കണക്കിന് Comments.
അതിന് ശേഷം ഒരു വ്യക്തിയുടെ പ്രവൃത്തി മുഴുവൻ രാജ്യത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും പ്രതിനിധിയായി മാറുന്നു.
ഇതാണ് സോഷ്യൽ മീഡിയയുടെ അപകടകരമായ വശം.
ഒരു വ്യക്തി തെറ്റ് ചെയ്താൽ “ഈ രാജ്യത്തെ എല്ലാവരും ഇങ്ങനെയാണ്” എന്ന് പറയുന്നത് ശരിയല്ല. അതുപോലെ തന്നെ, ഒരു വ്യക്തി നല്ലത് ചെയ്താൽ മുഴുവൻ സമൂഹവും അതുപോലെയാണെന്നും പറയാൻ കഴിയില്ല.
വ്യക്തിയുടെ പ്രവർത്തിയെ വിമർശിക്കാം. എന്നാൽ ഒരു ജനതയെ മുഴുവൻ വിധിക്കരുത്.
യഥാർത്ഥ അഭിമാനം എന്താണ്?
നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തെക്കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്നതല്ല മാത്രം അഭിമാനം.
മറ്റുള്ളവരുടെ സംസ്കാരത്തെയും ബഹുമാനിക്കുമ്പോഴാണ് യഥാർത്ഥ സാംസ്കാരിക പക്വത കാണിക്കുന്നത്.
വിദേശത്ത് പോകുമ്പോൾ അവിടുത്തെ നിയമങ്ങളും പൊതുസ്ഥലങ്ങളുടെ രീതികളും മനസ്സിലാക്കുക.
നമ്മുടെ നാട്ടിൽ വിദേശികൾ വരുമ്പോൾ അവരുടെ വ്യത്യസ്തമായ ജീവിതരീതികളെയും ബഹുമാനിക്കുക.
ഇതാണ് ഒരു connected world-ന്റെ അടിസ്ഥാന ശീലം.
ഇന്ന് ലോകം വളരെ ചെറിയതായിരിക്കുന്നു. ഇന്ത്യയിൽ സംഭവിക്കുന്ന ഒരു വീഡിയോ അമേരിക്കയിൽ ചർച്ചയാകും. കേരളത്തിലെ ഒരു കലാരൂപം യൂറോപ്പിൽ വൈറലാകും. ഒരു ചെറിയ പ്രവൃത്തി ലക്ഷക്കണക്കിന് ആളുകൾ കാണും.
അതുകൊണ്ട് ഓരോ വ്യക്തിയും ഒരു രീതിയിൽ തന്റെ രാജ്യത്തിന്റെയും സമൂഹത്തിന്റെയും unofficial ambassador ആയി മാറുകയാണ്.
അപ്പോൾ ചോദ്യം ഇതാണ്...
നമ്മൾ നമ്മുടെ സംസ്കാരത്തെ ലോകത്തിന് പരിചയപ്പെടുത്തണമോ?
തീർച്ചയായും വേണം.
അതിൽ അഭിമാനം ഉണ്ടാകണമോ?
തീർച്ചയായും വേണം.
പക്ഷേ അതോടൊപ്പം മറ്റുള്ളവരുടെ സ്വകാര്യതയും സമാധാനവും പൊതുസ്ഥലങ്ങളുടെ നിയമങ്ങളും ബഹുമാനിക്കണമോ?
അതും അത്രതന്നെ ആവശ്യമാണ്.
സംസ്കാരവും പൊതുബോധവും പരസ്പരവിരുദ്ധമായ കാര്യങ്ങളല്ല.
യഥാർത്ഥത്തിൽ,
മറ്റുള്ളവരെ ബഹുമാനിക്കാൻ പഠിപ്പിക്കുന്നതാണ് ഏറ്റവും ഉയർന്ന സംസ്കാരം.
വൈറലാകാൻ എന്തെങ്കിലും ചെയ്യുന്നത് എളുപ്പമാണ്.
പക്ഷേ ലോകം നമ്മെ ബഹുമാനിക്കുന്ന രീതിയിൽ പെരുമാറുക എന്നതാണ് കൂടുതൽ വലിയ കാര്യം.
നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം എന്താണ്?
പൊതുസ്ഥലങ്ങളിൽ സാംസ്കാരിക പ്രകടനങ്ങൾ നടത്തുന്നത് സ്വാതന്ത്ര്യത്തിന്റെ ഭാഗമാണോ, അതോ മറ്റുള്ളവരുടെ സൗകര്യം പരിഗണിക്കേണ്ട ബാധ്യതയുണ്ടോ?
b4india Community-യിൽ നിങ്ങളുടെ അഭിപ്രായം പങ്കുവെക്കൂ.
